FANDOM


Kredyt walutowy jest pojęciem języka specjalistycznego sektora bankowego.

Źródła specjalistyczne

GINB 1999-1
Nazwa struktura walutowa kredytów pojawia się w 1999 r. w opracowaniu Głównego Inspektoratu Nadzoru Bankowego „Sytuacja finansowa banków w 1999 r. ”[1], gdzie autor używa tego określenia jako zbiorcego dla kredytów udzeilonych w złotych oraz denominowanych w dewizach. W raporcie za rok 2000, KNB nie wspomina o o kredytach denominowanych, posługując się tylko nazwą „walutowe”. Raport za rok 2001 ponownie stosuje nazwę „denominowany w”  opisując portfel kredytów odnoszonych do walut obcych. Raporty KNB zaiennie stosują nazwy walutowy, denominowany oraz indeksowany, co syntetycznie opisuje R.Styczyński na swoim blogu [2].

Związek z systemem prawa

Zgodnie z wykładnią prawa (dyrektywa języka specjalnego, wykładni językowej), źródła specjalistyczne uznawane są za źródło pojęciowe. Pojawienie się jednak takiego czy innego określenia w praktyce branżowej nie determinuje jego legalności. Zgodność z prawem jakiegokolwiek produktu bankowego określana jest na podstawie wykładni prawa.

Legalność

Legalność kredytu walutowego uzależniona jest od jego formy. Z czterech znanych form wypracowanych przez praktykę bankową, tylko jedna - umowa dewizowa w które wykorzystanie oraz spłata długu realizowane jest w walucie kredytu, znajduje się bezdyskusyjnie w ramach sytemu prawa (secundum legem), status pozostałych jest aktualnie (2015-2018) dyskutowany w gremiach amatorów, praktyków prawa, oraz przedstawicieli sektora bankowego. Ten ostatni utrzymuje, że umowy znajdują się w granicach wyznaczonych przez zasadę swobody umów (secundum lub praeter legem). Strona przeciwna wykazuje, że umowy nie mieszczą się w systemie prawa (contra legem). Z uwagi na obszerność tematu zagadnienie legalności umów walutowych znajduje się w osobnym artykule.

Kontrowersje

NBP2003-str

W pierwszej dekadzie XXI w. przeszedł do języka publicystyki oraz potocznego budząc kontrowersje. Przyjmuje się, że kredyt walutowy to umowa doprowadzająca do obrotu dewizowego, co jest zgodne z intuicją oraz wykładnią prawa. System pojęciowy sektora bankowego wytworzy jednak inne pojęcie, włączając do nazwy kredytu walutowego także umowy indeksowane.  

NBP2003-str
Raport o stabilności systemu finansowego za rok 2003[3] przedstawia niezwykle interesujące fakt - dowiadujemy się z tego dokumentu, że w czerwcu 2003 zmieniono zasady klasyfikacji kredytów indeksowanych do walut obcych. Od tej pory kredyty indeksowane są raportowane jako walutowe. 

Moment zmiany pokazany jest na opublikowanym w raporcie wykresie pokazującym ilość kredytów walutowych. 

Kontrowersyjne działanie urzędu KNF

W roku 2017 po przebudowie serwisu KNF zainicjowanej rzekomym atakiem hackerskim, urząd zablokował dostęp do dokumentów historycznych. Pliki dostępne przed przybudwą np. KNB (2000), Sytuacja finansowa banków w 1999 r. https://www.knf.gov.pl/Images/synteza1999_tcm75-4743.pdf nie są już dostępne ani dla wyszukiwarki google, ani nie znajdują się pod dotychczasowymi adresami. Nie ma możliwości ich wyszukania w sieci internet. Jedynym miejscem gdzie można je odnaleźć są prywatne repozytoria prowadzone przez obywateli np. tutaj: [4]

Przypisy

  1. GINB, NBP, 2000, SYTUACJA FINANSOWA BANKÓW W 1999 R. SYNTEZA, synteza1999_tcm75-4743, https://mozilla.github.io/pdf.js/web/viewer.html?file=https%3A%2F%2Fcors-anywhere.herokuapp.com%2Fhttps%3A%2F%2Fdocs.google.com%2Fuc%3Fid%3D0ByDcOdN-T_PVN2xUaHdTZmppdjA%26export%3Ddownload#page=13
  2. Styczyński R., Historia najnowsza kredytu walutowego, 2016, http://styczynski.blogspot.se/2016/09/historia-najnowsza-kredytu-walutowego.html
  3. NBP (2004), Raport o stabilności systemu finansowego, https://www.nbp.pl/systemfinansowy/raport_o_stabilnosci_2003.pdf
  4. Raporty roczne NBP, GINB, KNF z lat 1999-2016, https://drive.google.com/drive/folders/0ByDcOdN-T_PVU1FaNHItYmlCeDA?usp=sharing