FANDOM


Umowa indeksowana stosuje pośredni zapis długu wyrażony w innym niż pieniądz mierniku wartości, co jest zgodne z art.358/1 §2. Jest to także ogólnie przyjęta praktyka bankowa.

Podstawa prawna

Konstytucja RP

art.227 1. Centralnym bankiem państwa jest Narodowy Bank Polski. Przysługuje mu wyłączne prawo emisji pieniądza oraz ustalania i realizowania polityki pieniężnej. Narodowy Bank Polski odpowiada za wartość polskiego pieniądza.

Kodeks Cywilny (przed 2009)

art.358 § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, zobowiązania pieniężne na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej mogą być wyrażone tylko w pieniądzu polskim.
art. 358/1 § 1. Jeżeli przedmiotem zobowiązania od chwili jego powstania jest suma pieniężna, spełnienie świadczenia następuje przez zapłatę sumy nominalnej, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.
§ 2. Strony mogą zastrzec w umowie, że wysokość świadczenia pieniężnego zostanie ustalona według innego niż pieniądz miernika wartości.
§ 3. W razie istotnej zmiany siły nabywczej pieniądza po powstaniu zobowiązania, sąd może po rozważeniu interesów stron, zgodnie z zasadami współżycia społecznego, zmienić wysokość lub sposób spełnienia świadczenia pieniężnego, chociażby były ustalone w orzeczeniu lub umowie.
§ 4.Z żądaniem zmiany wysokości lub sposobu spełnienia świadczenia pieniężnego nie może wystąpić strona prowadząca przedsiębiorstwo, jeżeli świadczenie pozostaje w związku z prowadzeniem tego przedsiębiorstwa.
§ 5. Przepisy § 2 i 3 nie uchybiają przepisom regulującym wysokość cen i innych świadczeń pieniężnych.

Główna argumentacja

Argumenty

(1) Utrzymanie wartości zobowiązania kredytobiorcy w przeciągu długiego okresu czasu jest sprawą bardzo trudną. Pieniądz ze swej natury podlega mechanizmom inflacyjnym, które w ostatnich dziesięcioleciach okazywały się być silniejsze od chęci rządów czy też banków centralnych.

(2) W tej sytuacji bank, zapewniając sobie gwarancję otrzymania wartości ekonomicznej kredytowanych środków pieniężnych ma prawo stosować waloryzację umowną art.358/1 §2 w celu odniesienia wartości długu do wartości wybranego pieniądza zagranicznego.

(3) Ustawodawca dopuścił stosowanie tego typu zabezpieczeń w umowach na podstawie nowelizacji Kodeksu cywilnego z 1990 roku, która wprowadziła art.358/1 §2, przywracając prawu polskiemu pakiet przepisów "Rebus sic stantibus".

(4) Na tej podstawie bank ma prawo wyrazić dług w innym niż pieniądz mierniku wartości, którym może być także waluta obca.

(5) Nie można jednocześnie powiedzieć, że tego typu operacja powoduje wyrażenie długu w pieniądzu zagranicznym, co prowadziło by niewątpliwie, przed rokiem 2009, do złamania zasady walutowości.